De cijfers verklaren waarom. Gent telt bijna 90.000 studenten. Ongeveer de helft daarvan zit op kot, zo’n 45.000 mensen. De stad kreeg er de afgelopen vijftien jaar 6.500 kamers bij en toch loopt het achter: een prognose uit 2021 schatte dat er nog zo’n 10.000 kamers in het informele circuit zitten. Daarbovenop komen er jaarlijks ongeveer 2.000 studenten bij, waarvan er grofweg de helft een kamer nodig heeft.

Wat wél verandert, is het tempo. In 2026 vergunde Gent ruim 2.000 studentenkamers, verspreid over een vijftiental projecten. Drie daarvan tellen elk meer dan 300 kamers. Dat is geen toeval maar beleid: de stad kiest bewust voor grotere, professioneel beheerde residenties vanaf vijftig kamers, met een conciërge of studentenvrijwilliger ter plaatse. De achterliggende gedachte is dubbel. Grote projecten leveren sneller volume en ze halen tegelijk de druk weg van rijwoningen die anders opgesplitst worden en zo uit de gezinsmarkt verdwijnen.

Dat tweede punt wordt in de discussie vaak overgeslagen en het is nochtans het punt waar buurten het meest belang bij hebben. Elke goede studentenresidentie die erbij komt, is een straat minder waarbij eengezinswoningen veranderen in studentenkoten.

Groene Wandeling past in die logica. Op de voormalige Schollaert-site aan de Nieuwewandeling komen ruim tweehonderd kamers en studio’s samen met een buurtpark dat publiek toegankelijk is, een lunchbar en een polyvalente ruimte. Twee bestaande gebouwen op de site bleven staan en kregen een gemeenschapsfunctie.